یک بار دیگر درهای آسمان گشوده شد و دینی تازه ظاهر گردید. ببینیم این " دین تازه " چه می گوید؟ پیامبرانش کیانند؟ ره آوردش چیست؟ چگونه رهبری می شود؟ . . .
"irani" در "چه خبر نوشته است:
امروز در سایت " ویکی پدیا"که بطور جانبدارانه ای نوشته های بهائیان را می آورد و اجازه ویرایش هم نمی دهد مطلب جالبی را در مورد ممیزی وسانسور آثار نویسندگان بهائی توسط "بیت العدل " دیدم که از وجودش در ویکی پدیا تعجب کردم .دیدم خوب است دوستان دیگر هم ببینند.چون ممکن است بعدا توسط دوستان بهائی ویرایش و حذف شود!:(ویکی پدیا،دانشنامه آزاد):
"...دنیس مکایون میگوید همه نویسندگان بهائی اعم از آکادمیک و غیر آن باید برای تنبیه نشدن هر نگاشتهای را - ولو قرار باشد در مجلهای آکادمیک به طبع رسد - پیش از انتشار برای تایید به کمیتههای رسمی بازبینی بهائی بسپارند.[۲] خوان کول معتقد است آیین بهائی درست به مانند سانسوری از آغاز صنعت چاپ در دولتهای خاورمیانه اعمال شده، فرایندی از خودسانسوری را به همه بهائیان تحمیل میکند.او مینویسد این الزام منجر به مناقشاتی بین نویسندگان و نهادهای بهائی در طول سالهای درازی شدهاست و اگر چه تشکیلات بهائی این الزام را موقتی مینامند اما برای چیزی نزدیک یک قرن به طول انجامیده و به نظر میرسد بیت العدل در پی آن است که برای زمانی بسیار طولانی ادامه داشته باشد. به نظر او سانسور قبل از انتشار یکی از مهمترین آموزههایی است که نویسندگان بهائی را از نوشتن درباره مجادلات تاریخ معاصر بهائیت باز میدارد. شایان ذکر است که هرگز در باره تاریخ این جامعه از حدود سال ۱۹۵۰ مطلب مفصلی نگاشته نشدهاست. تاریخ معاصر بهائیت از آنجا که به مشروعیت گردانندگان فعلی بیت العدل مربوط است به عنوان منطقه ممنوعه بودهاست. با این که گفته میشود این بازبینی ادبی محدودیتی برای انتشار یافتههای تحقیقی ایجاد نمیکند در سال ۱۹۸۸ اعضای بیت العدل مقالهای آکادمیک که از توانایی عضویت زنان در بیت العدل حمایت میکرد را سرکوب کردند. نویسندگان آن مقاله از انتشار آن به هر نحوی از وجوه منع شدند."
دوست گرامی و کوشا "ایرانی " ،اقدام به معرفی و درج مقالاتی که در سایت های دیگر در موضوع بهائیت وجود داشت نموده و تا کنون چهل و سه مقاله کوتاه و بلند را جهت اطلاع شما بهائی پژوهان ارائه داده است. آن مقالات را در تاپیک "مقالات دیگران "می توانید مطالعه فرمائید.عناوین این مقالات و نام پدیدآورندگان آنها را ملاحظه فرمائید:
فهرست مقالات:
1- لطف الله لطفی:
" بهائیت از زبان « هرمان رومر » منتقد آلمانی "
2-عبدالله شهبازی:
"ایران و هولوکاست بهائیان"
3-عزالدین رضا نژاد خاتمیت، نفی بابیت (به ضمیمه ی کتاب شناسی نقد بابیت)
4-سید عباس رضوی:
رویارویی عالمان دین با فرقه های انحرافی در دوره قاجار
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
درود خدا و انبیا وامامان و فرشتگان و صالحان بر جگر گوشه رسول خدا ،آقای جوانان بهشت،آن که همه هستی اش را ،جانش را ،خونش را در راه خدا داد (و بذل مهجته فیه)و خدا،خونبهای او شد(و انا دیته)و شد مدار دین و آئین و رسواگر مدعیان دروغین خلافت خیرالمرسلین...
دین به وجود شریفش احیا و شریعت به یمن قیامش از گزند تحریف ،مصون و نامش تا ابد باقی وتا ظهور منتقم خونش عالم و آدم در عزایش ،نوحه گر و باکی و صدها روایت متواتر از او و امامان در شان نهمین فرزندش ،حضرت مهدی سلام الله علیه ،حاکی وامامت در نسل او جاری و اسلام به وجود شریفش تا ابد باقی و جاودانی گردید که جدَ گرامیش فرمود(حسین منی و انا من حسین).
هر پگاه و هر زمان، ،برای ظهور طالب خون آن شهید مظلوم به درگاه خدای قیوم،انابه می کنیم تا با قیامش بساط ظلم نابود و عدالت جهانی محقق شود وروزگار رهائی فرا رسد...
اگر رهبری الاهی را در هدایت و راهبری انسان در همه دوران ها باور داریم ، پیام غدیر را نیوشیده ایم که با رحلت پیامبر، رهبری الاهی به پایان نمی رسد و تا انسان هست حجت الاهی هم هست و لحظه ای زمین خالی از رهبری الاهی نخواهد بود.
آن چه دین را کمال است ابلاغ این رهبری در قامت امامت پس از رسالت است که فرمود:
من کنت مولاه فعلی مولاه
هر که را من ولی و امیرم،علی ولی و امیر اوست و فرمود این حلقه در علی و یازده فرزندش قرار می گیرد که اولیای شما تا صبح رستخیزند.
امروز امیر غدیری زمان همان فرزند علی یعنی حضرت مهدی علیهمالسلام است که بیعتش بر گردن ماست و آن امام همام را مقتدای جان های خود می دانیم که اطاعتش فرض و ظهورش حتم و غیبتش آزمون و مهربانی اش عمیم و فراگیر است.
با "عهد"ی در پگاه ،بیعتش را هر روز تازه می کنیم که این پیام غدیر است...
وغدیریان را عید مبارک باد!
شب گذشته شمار دیدار ها از "بهائی پژوهی" در برهه ای کوتاه از مرز پنج میلیون گذشت.
خانه پژوهش های شما که خوانندگان خاص دارد ،بی هیچ تبلیغ و فقط به مدد لطف سخن و صدق نیت و اخلاص شما پژوهشگران و حقیقت جویان ،چنین توفیقی را رقم زد.
میهمان،در فرهنگ ما حبیب خداست حتی اگر سخنی متفاوت داشته باشد.میهمانان سایت از هر گروه و اندیشه ای آمدند و سخن گفتند و تالارهای گفتگو را رونق بخشیدند.گاهی اگر تالاری سخنگو کم داشت ولی بازدید کننده کم نداشت و مقالتی اگر ارائه گردید خواننده بسیار داشت و این جوانان را شور می بخشید و با توان افزونتر به ارائه انواع فراورده های علمی می پرداختند.به کاستی های خود کم و بیش واقفیم و پوزش خواه.در زیر این سقف لاجوردین جز به امداد الهی نیاندیشیده و نمی اندیشیم ،شما همراهمان باشید به امید نگاه دوست ،تا توان هست بذل جان خواهیم نمود...
انگلیسی
